Grazers in natuurgebieden

Student Sil Waumans deed stage op een bizon- en schapenbedrijf in de Alpen. Didier Girard is één van de laatste Franse “transhumance” boeren die zijn schapen laat grazen in hoog gelegen alpineweiden. Hij noemt het de meest extreme alpage van Frankrijk. Als project trok Sil de bergen in op een hoogte van 2.400 tot 3.000 meter waar 323 schapen in een prachtige alpenkom leven. Hij sliep er in een heel kleine cabanne vlakbij de Refuge du Sorreiller. Als trailrunner loopt Sil met gemak trails van 30 km, bergop aan drie km per uur, bergaf tegen 20 per uur, de ideale vaardigheid voor de observatie van deze schapen. Bij zijn onderzoek naar een eventueel effect van groepsgrootte op herkauwkwaliteit vond hij dat dieren die zich in grotere groepen bevonden een betere herkauwkwaliteit toonden dan zij die alleen of in kleine groepen rondtrekken. Allicht geven grotere groepen hen een veiliger gevoel. Wolven komen sporadisch in de naburige valleien en het groepsgedrag van prooidieren kan nog een selectief voordeel zijn.

Zijn resultaten over “Grouping and ingestive behaviour of Merino-sheep at high altitude” werden als poster gepresenteerd op de International Society of Applied Ethology, Regional Conference in Eersel, Nederland (oktober 2014).

 

In de Westhoekduinen hebben al meerdere studenten de Konikpaarden en Schotse Hooglandrunderen en Shetlandponies opgevolgd om te weten hoe ze het natuurterrein gebruiken en wat ze er doen.